vip4

نخست‌وزير رژيم صهيونيستي از تصميم دونالد ترامپ، رئيس‌جمهور آمريكا، براي از سرگيري ارسال برخي تسليحات به اسرائيل قدرداني كرد.

به گزارش مشرق، روزنامه كيهان در ستون خبر ويژه خود نوشت: نتانياهو در پيام ويديويي گفت: «رئيس‌جمهور ترامپ متشكرم كه به قول خود عمل مي‌كنيد و به اسرائيل ابزارهاي موردنياز براي دفاع از خود، مقابله با دشمنان مشترك، و تضمين آينده‌اي سرشار از صلح و رفاه را مي‌دهيد.»

دونالد ترامپ روز شنبه گفت آمريكا فروش و تحويل بمب‌هاي ۲ هزار پوندي به اسرائيل را از سر مي‌گيرد. جو بايدن، از بهار سال جاري تحويل اين بمب‌ها به اسرائيل را متوقف كرده بود. اما دونالد ترامپ با اشاره به اينكه اسرائيل اين بمب‌ها را خريداري كرده گفت از روز شنبه تحويل آنها به اسرائيل از سر گرفته مي‌شود.

به گزارش پايگاه خبري اكسيوس، كاخ سفيد به پنتاگون دستور داده ممنوعيتي كه توسط دولت بايدن براي ارسال بمب‌هاي ۲۰۰۰ پوندي به اسرائيل اعمال شده بود، لغو شود.

به گفته مقامات صهيونيست، پنتاگون روز جمعه اسرائيل را از تصميم به لغو ممنوعيت ارسال اين بمب‌ها مطلع كرده است. بر اساس اين گزارش، ۱۸۰۰ بمب‌ام كي ۸۴ كه در انبارهاي آمريكا نگهداري مي‌شد، طي روزهاي آينده بارگيري و به اسرائيل ارسال خواهد شد.

صدور اين مجوز در حالي است كه ترامپ، دستور توقف ۹۰ روزه كمك‌هاي توسعه خارجي را جهت بررسي كارايي و سازگاري آنها با سياست خارجي خود صادر كرده است. در همين حال، «عمر دوستري» سخنگوي نتانياهو اعلام كرد كه او احتمالا ظرف دو هفته آينده براي ديدار با ترامپ به واشنگتن سفر مي‌كند.

خبر سفر قريب‌الوقوع نتانياهو براي ديدار با ترامپ و تاكيد ترامپ بر از سرگيري ارسال بمب‌هاي ۲ هزار پوندي به اسرائيل از آن جهت مهم است كه محافل غربگرا در ايران ادعا مي‌كردند ميان ترامپ و نتانياهو شكاف عميقي افتاده و ايران بايد از اين فرصت استفاده كند. حتي ظريف در گفت‌وگو با فريد زكريا ادعا كرد: «خروج از برجام به ترامپ تحميل شد. پمپئو ۲۶‌آوريل وزير خارجه شد و ۲۸‌آوريل به اسرائيل رفت و از نتانياهو خواست آن نمايش درباره اسنادي كه از ايران به‌دست آورده بودند را ارائه دهد. ترامپ ۸ مي‌ از برجام خارج شد. اگر به بت فوروارد اين تسلسل وقايع نگاه كنيد، متوجه مي‌شويد كه برنامه‌ريزي دقيقي پشت آن بود. آنها ترامپ را متقاعد كرده بودند كه خروج از برجام مي‌تواند آخرين ميخ بر تابوت ايران باشد و با ارائه اسناد جعلي از سوي نتانياهو، حمايت بين‌المللي براي خروج از برجام جلب خواهد شد. هر ۲ فرضيه، حاكي از برداشت‌ غلط مشاورين بود، نه شخص ترامپ».

اما ترامپ يك روز بعد، با اذعان به همپوشاني آمريكا و اسرائيل گفت: «اميدوارم بحران هسته‌اي ايران به گونه‌اي حل شود كه اسرائيل نيازي به حمله نظامي نداشته باشد»!

به عبارت ديگر، توافق مورد آرزوي او، بديل اقدام نظامي است. اين گزافه‌گويي در حالي است كه او مي‌داند نه فقط اسرائيل بلكه آمريكا، ناتوان از اقدام نظامي مؤثر و امن عليه ايران هستند. او طعم قدرت بازدارندگي ايران را در سرنگوني پهپاد آمريكايي و حمله موشكي سنگين به پايگاه عين‌الاسد چشيده است.

ظريف نوشت: ايران امروز بدون نياز به نيروي «نيابتي» قادر به دفاع از خود است. دهه‌ها سرمايه‌گذاري در زيرساخت‌هاي دفاعي - از فناوري موشكي پيشرفته تا پهپاد‌هاي نوين- امنيت اين كشور را مستقل از حمايت خارجي تضمين كرده است.

نامه نيوز - محمدجواد ظريف، معاون راهبردي رئيس جمهور در مقاله‌اي نسخه اصلي آن در ايران ديلي منتشر شده است، نوشت: در ميان برخي از كارشناسان سياست ايران، روايتي رو به رشد وجود دارد كه ادعا مي‌كند ايران تحت فشار‌هاي منطقه‌اي، چالش‌هاي اقتصادي و ناآرامي‌هاي داخلي، سياست خود را به سمت ساخت سلاح هسته‌اي به عنوان آخرين راهكار بقا يا بازدارندگي تغيير داده است. اين تفسير در ميان كساني مقبوليت يافته كه عواملي مانند عقب‌نشيني‌هاي حزب‌الله، فروپاشي دولت اسد در سوريه و تنش‌هاي اقتصادي ايران را نشانه‌اي از استيصال نظام سياسي ايران مي‌دانند.

برخي حتي از اين تحليل براي ترغيب دولت جديد امريكا به اعمال مجدد سياست «فشار حداكثري» - شامل تحريم‌هاي فلج‌كننده اقتصادي، دامن‌زدن به ناآرامي‌هاي داخلي و حمله نظامي به تأسيسات هسته‌اي ايران - بهره‌برداري كرده‌اند. اين تحليل نه تنها محاسبات راهبردي ايران را تحريف مي‌كند، بلكه بازتاب مسأله‌اي عميق‌تر است: وضعيت آشفته جهاني كه عمدتاً ناشي از اقدامات مهارنشده اسرائيل در يك سال و نيم گذشته است و تحليلگران را دچار خطا‌هاي ادراكي خطرناكي كرده است.

برخلاف ادعا‌هايي كه متحدان منطقه‌اي ايران را به عنوان نيرو‌هاي «نيابتي» توصيف مي‌كند، بازدارندگي استراتژيك تهران هرگز به اين روابط متكي نبوده است. جنبش‌هاي آزادي‌بخش مانند حزب‌الله، انصارالله و ديگر گروه‌هاي جنبش مقاومت، هرچند با ايران پيوند‌هاي ايدئولوژيك (معنوي) دارند، اما به صورت مستقل و براساس اهداف خاص خود فعاليت مي‌كنند. چنين تصويري از اين متحدان، پيچيدگي روابط‌شان با ايران را به‌شدت ساده‌سازي مي‌كند و توانمندي‌هاي دفاعي خودكفاي ايران را ناديده مي‌گيرد.

مبارزه عليه تجاوزات نظامي، اشغالگري و جنايات رژيم صهيونيستي، ريشه در دهه‌ها پيش از پيروزي انقلاب اسلامي دارد. روحيه مقاومت در ميان مردم فلسطين و لبنان، با الهام از پايداري ايران در برابر تجاوز رژيم بعثي عراق - كه بلافاصله پس از سرنگوني رژيم پهلوي و با حمايت همه‌جانبه ابرقدرت‌هاي شرق و غرب روي داد - در بحبوحه جنايات آريل شارون (مشهور به «قصاب صبرا و شتيلا») اوج تازه‌اي گرفت.

حاميان امروزي جنايات نتانياهو كه بر طبل پايان مقاومت مي‌كوبند، غافل از اين واقعيت تاريخي هستند كه شكل‌گيري جهاد اسلامي (۱۹۸۱)، حزب‌الله (۱۹۸۲) و حماس (۱۹۸۷)، نه زاده حمايت‌هاي تسليحاتي ايران، كه واكنشي به اشغال لبنان از سوي شارون و تبعيد سازمان آزاديبخش فلسطين به تونس بود. در آن برهه، ايران خود در حال تقلا براي تأمين اسلحه جهت مقابله با ارتش بعثي عراق بود كه به سلاح‌هاي پيشرفته امريكايي (سامانه‌هاي آواكس)، فرانسوي (جنگنده‌هاي ميراژ و موشك‌هاي اگزوسه)، بريتانيايي (تانك‌هاي چيفتن)، روسي (جنگنده‌هاي ميگ و موشك‌هاي اسكاد) و سلاح‌هاي شيميايي آلماني مجهز شده بود. علت ظهور اين جنبش‌ها نه پشتيباني ايران، كه تهاجم اشغالگرانه شارون و توهم پايان مقاومت بود. مقاومت نه در آن دوران به خاك سپرده شد و نه امروز محكوم به فناست؛ آن روز باليد و امروز نيز بالنده‌تر خواهد شد.

بررسي تاريخ اين گروه‌ها از بدو تأسيس نشان مي‌دهد كه آنها همواره بر اساس ضرورت‌هاي فلسطين و لبنان و اعتقادات ضد اشغالگري خود- نه الزامات راهبردي ايران - عمل كرده‌اند. هرچند ايران در حمايت از اين گروه‌ها با هدف حمايت از مظلومان، هزينه داده، اما آنها هيچ گاه به نمايندگي يا نيابت از ايران اقدام نكرده‌اند.

ايران امروز بدون نياز به نيروي «نيابتي» قادر به دفاع از خود است. دهه‌ها سرمايه‌گذاري در زيرساخت‌هاي دفاعي - از فناوري موشكي پيشرفته تا پهپاد‌هاي نوين- امنيت اين كشور را مستقل از حمايت خارجي تضمين كرده است. ايران اگرچه همچنان به مردم خود به عنوان مهم‌ترين سد در برابر تجاوز خارجي تكيه مي‌كند، اما نوآوري‌هاي نظامي آن امكان حفظ امنيت بدون اتكا به حمايت خارجي را فراهم كرده است. اين دستاورد‌ها نشان‌دهنده راهبرد بلندمدتي است كه ثبات و حاكميت را فارغ از تحولات منطقه‌اي تضمين مي‌كند.

با وجود اينكه چالش‌هاي پيش روي متحداني مانند حزب‌الله ممكن است به طور موقت بر دامنه نفوذ ايران تأثير بگذارد، اما هسته اصلي بازدارندگي اين كشور را در معرض خطر قرار نمي‌دهد. اين پارادايم «خوداتكايي راهبردي» است كه همواره به عنوان ركن بنيادين سياست دفاعي تهران شناخته شده و توانمندي كشور در برابر فشار‌هاي خارجي را تضمين مي‌كند.

سوء برداشت امروز درباره ايران ناشي از تلاش تحليلگران براي درك آشفتگي جهان- به ويژه در غرب آسيا- است. در قلب اين آشفتگي، مصونيت بي‌قيد و شرط اسرائيل قرار دارد كه هنجار‌هاي بين‌المللي را نقض و الگويي خطرناك براي رفتار دولتي ايجاد كرده است.

اقدامات اسرائيل در غزه - از بمباران بيمارستان‌ها و مناطق مسكوني و زيرساخت‌هاي حياتي تا ممانعت از كمك‌هاي انساني - به كشته شدن ده‌ها هزار غيرنظامي و فاجعه‌اي انساني انجاميده و ميليون‌ها انسان را بدون دسترسي به آب و غذا و دارو، در معرض مرگ قرار داده است.

فراتر از غزه، اقدامات اسرائيل به بي‌ثباتي كل منطقه نيز مي‌افزايد، حملات هوايي مكرر به سوريه و لبنان كه غيرنظاميان، روزنامه‌نگاران و نيرو‌هاي امدادي را نشانه مي‌رود، همراه با به‌كارگيري فناوري‌هاي پيشرفته و حتي تبديل ابزار‌هاي ارتباطي به سلاح‌هاي مرگبار، بي‌اعتنايي اين رژيم به قواعد اخلاقي و حقوق بين‌الملل را عيان مي‌سازد.

سكوت يا همراهي ضمني قدرت‌هاي جهاني با اين الگوي رفتاري رژيم صهيونيستي، تحليل كارشناسان از بت فوروارد كنش‌هاي دولتي را دچار اعوجاج كرده است. در فضاي فاقد نظم حقوقي كنوني، حتي واكنش‌هاي تدافعي جمهوري اسلامي نيز ممكن است به اشتباه «تهاجمي» يا «نمادي از درماندگي» تلقي شود. تحليلگراني كه ايران را در آستانه دستيابي به تسليحات اتمي تصور مي‌كنند، از تأثيرات مخرب بي‌ثباتي ساختاري نظام جهاني بر تحليل‌هاي خود غافل مانده‌اند. آنها، آشفتگي فضاي بين‌الملل را به محاسبات راهبردي تهران تعميم داده و رويه‌هاي دفاعي ثابت اين كشور را به مثابه تغييراتي شتابزده و فاقد ثبات راهبردي تفسير مي‌كنند.

اقدامات ايران نه نشانگر گرايش به سمت تسليحات هسته‌اي، كه تجلي راهبرد تاريخي مبتني بر صيانت از حاكميت ملي و ثبات از مسير خوداتكايي است. ساختار بازدارندگي ايران همواره در تطابق كامل با پارادايم امنيت ملي ريشه‌دار در حاكميت مستقل بوده است. تهران نه در پاسخ به انگاره‌هاي نادرست از «استيصال»، كه در چهارچوب اهداف كلان تثبيت‌شده راهبردي خود گام برمي‌دارد.

تمركز وسواس‌گونه بر ايران به عنوان تهديد هسته‌اي، توجه را از نقش رژيم صهيونيستي در بي‌ثبات‌سازي منطقه منحرف مي‌كند. اقدامات مهارنشده اين رژيم نه‌تنها بحران‌هاي انساني را تشديد مي‌كند، بلكه با تضعيف هنجار‌هاي جهاني، محيطي مساعد براي گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي ايجاد مي‌كند. تحليلگران بايد در برابر وسوسه تفسير اقدامات تهران از دريچه آشفتگي جهاني مقاومت كرده و بر الگو‌هاي ثابت در رفتار راهبردي ايران تمركز كنند.

اين تغيير نگرش تنها درباره ايران نيست، بلكه درباره احياي اعتماد به نظامي جهاني است كه پاسخگويي، عدالت و حاكميت قانون را اولويت مي‌دهد. ادعا‌هاي تغيير موضع ايران به سمت هسته‌اي، بازتاب استراتژي تهران نيست، بلكه نشانه‌اي از فروپاشي نظم جهاني است. بازسازي روايت مستلزم مقابله با عوامل واقعي بي‌ثباتي و تأكيد مجدد بر اصول پاسخگويي و عدالت است.

ايسنا : كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي با صدور بيانيه‌اي تاكيد كرد كه هرگونه اظهار و بيان مواضع نظام در حوزه بين الملل و سياست خارجي برعهده مسئولان ديپلماسي كشور به ويژه وزير امور خارجه است و اظهارات مخدوش و غيرمسئولانه از سوي افراد غيرمسئول، تحت هيچ شرايطي قابل پذيرش نيست.

در بخش‌هايي از متن بيانيه كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي ‌آمده است: «در آستانه چهل و ششمين سالگرد پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي، فرا رسيدن ايام الله دهه فجر را به همه هموطنان عزيز تبريك عرض مي‌نماييم. وحدت و انسجام ملي دستور صريح دين مبين اسلام و وديعه گران‌بهاي امام راحل مان(ره) است. پاسداشت اين هديه بزرگ و طي طريق در مسير منافع و امنيت ملي، يك اصل اساسي و ضروري است كه همه اركان و كارگزاران نظام اسلامي ملزم به رعايت و انجام وظيفه در مسير آن هستند. در شرايطي كه دشمن، دندان طمع به سوي نظام اسلامي تيز كرده و هر روز رجزخواني پوشالي مي‌كند، جامعه نيازمند يك بت فوروارد اتحاد و يكپارچگي در انديشه، بيان و عمل براساس رهنمودهاي مقام معظم رهبري و در راستاي منافع و امنيت ملي است. اولين گام ضروري در اين مسير، رعايت اين اصل مهم توسط همه مسئولان به ويژه مجريان دولت چهاردهم است، مسئله‌اي كه تخطي از آن توسط دولتمردان ضربات جبران ناپذيري را به منافع ملت و اهداف دولت وارد خواهد كرد.»

كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي در ادامه با بيان اين‌كه «در شرايط خطير فعلي، طرح مسائل داخلي در مجامع بين‌المللي، در راستاي نقشه و طرح‌هاي تفرقه‌افكنانه دشمن براي مخدوش نمودن وحدت و انسجام ملي بوده و جز جهالت يا خيانت چيزي نيست.» نسبت به مواضع ظريف معاون راهبردي رئيس‌جمهور در سفر اخير وي ابراز نگراني و اعلام كرده است: « هرگونه اظهار و بيان مواضع نظام در حوزه بين الملل و سياست خارجي بر عهده مسئولان ديپلماسي كشور به ويژه وزير محترم امور خارجه است و اظهارات مخدوش و غيرمسئولانه از سوي افراد غيرمسئول، تحت هيچ شرايطي قابل پذيرش نيست.»

نويسندگان اين بيانه از دادستان كل كشور، ديوان عدالت اداري، سازمان بازرسي كل كشور و رئيس‌جمهور لغو انتصاب ظريف به عنوان معاون راهبردي رئيس جمهور را خواسته‌ و آن را انتظار مردم ايران اسلامي عنوان كرده‌اند.

ترامپ از يك سو عناصر راديكال دوره قبل مانند هوك، پمپئو و بولتون را به دولت راه نداده است و از سوي ديگر چهره‌هاي جديد را وارد كابينه كرده كه به‌شدت تندرو هستند، علي‌ايّ‌حال او هم‌زمان در نخستين اظهارنظرش درباره ايران به شكل واضحي از شروط ۱۲گانه پمپئو عقب‌نشيني كرده است.

به گزارش هشمهري آنلاين، فرهيختگان نوشت: از استقرار مجدد ترامپ در كاخ سفيد زمان زيادي نمي‌گذرد، اما در همين مدت كوتاه چند صد تحليل در رسانه‌هاي ايراني درباره كنش احتمالي او منتشر شده است، از تحليل‌هاي به‌شدت خوش‌بينانه تا تحليل‌هاي شديداً بدبينانه. البته به نظر مي‌رسد دو سر طيف تا حد زيادي درباره وضعيت جديد كاخ سفيد غلو مي‌كنند. همچنين به نظر مي‌رسد سياست‌هاي ترامپ ۲ درباره ايران نه به گونه‌اي است كه جماعتي رو به قبله شده‌اند، نه آنقدر فاقد اهميت است كه اساساً درباره آن صحبت نشود؛ اما نكته مهم‌تر اين است كه كليد مسئله اينجا در تهران است نه در واشنگتن.

ترامپ از يك سو عناصر راديكال دوره قبل مانند هوك، پمپئو و بولتون را به دولت راه نداده است و از سوي ديگر چهره‌هاي جديد را وارد كابينه كرده كه به‌شدت تندرو هستند، علي‌ايّ‌حال او هم‌زمان در نخستين اظهارنظرش درباره ايران به شكل واضحي از شروط ۱۲گانه پمپئو عقب‌نشيني كرده است. اين پالس‌هاي ضد و نقيض، نشان مي‌دهد او يا نسبت به مسئله دچار سردرگمي است يا مي‌خواهد همچنان شمايل يك فرد غيرقابل پيش‌بيني را حفظ كند.

اين وضعيت نشان مي‌دهد اتخاذ هر سياستي در تهران منوط به‌حساب نكردن روي رفتار ترامپ است؛ ازاين‌رو بايد گفت كليد در تهران است نه واشنگتن، بدين ترتيب هر نوع تصميم‌سازي و سياست‌گذاري كه موضوع را به سمت انفعال ايران سوق بدهد بازي در زميني است كه ترامپ مي‌پسندد. با اين مقدمه به نظر مي‌رسد ۴ جريان خواسته يا ناخواسته در اين ايام در حال تكميل پازل ترامپ هستند.

۱. جرياني كه كاسب ترس هستند و از مدت‌ها قبل تلاش دارند با ارائه تصويري هولناك از آينده به لحاظ رواني جامعه را به‌هم بريزند. اتفاقات همين چند روز اخير نشان مي‌دهد، ايده‌هاي اين جريان خيلي واقعي نيست و عقب‌نشيني ترامپ از شروط پمپئو يك نشانه آشكار در رد ايده آن‌هاست. ظرافت مسئله اينجاست؛ اينكه سياست‌گذاران و مسئولان كشور هميشه بايد براي بدترين سناريوهاي ممكن آمادگي داشته باشند و اين يك اصل بديهي است؛ ولو احتمال وقوعش يك درصد باشد. اما اينكه ۹۹ درصد رسانه را با آن احتمال يك درصدي پر كنيم قطعاً نامش كاسبي ترس است.

۲. جريان دوم آن‌هايي هستند كه از قبل از حضور ترامپ در كاخ سفيد تأكيد مي‌كردند ايران بايد بدون قيد و شرط و بدون هيچ ايده فعالي با دولت جديد آمريكا مذاكره كند، صاحبان ايده مذاكره براي مذاكره كه متأسفانه رشحاتي از فعاليت آن‌ها در رسانه‌هاي نزديك به دولت هم ديده مي‌شود در واقع در حال سوزاندن ميز مذاكره احتمالي هستند. اصرار بر مذاكره بدون ايده دقيقاً همان چيزي است كه ترامپ مي‌خواهد، ايده‌اي كه او مي‌تواند با شكست سريعش پروژه فشار را دنبال كند.

۳. جريان سوم جريان ساده‌سازان هستند. واقعيت آن است كه آنچه موجب عقب‌نشيني آمريكا در سال‌هاي اخير شده تاب‌آوري و ايستادگي مردم ايران است. اين تاب‌آوري دو وجه دارد، نخست بهبود شرايط اقتصادي و دوم حداكثري شدن حضور مردم در صحنه‌هاي اجتماعي. جريان ساده‌ساز در سال‌هاي اخير براي مسئله اقتصاد دو دسته نسخه پيچيده است، يك دسته آن‌هايي كه گفته‌اند به صرف بت فوروارد مذاكره همه چيز حل مي‌شود و يك دسته آن‌ها كه تأكيد داشتند با يك ميليون تومان مي‌توان شغل ايجاد كرد. ايده دو جريان عملاً ايجاد تغيير واقعي به نفع مردم در اقتصاد را به انسداد مي‌كشاند، فرمان اقتصاد كشور در شرايط جديد حتماً بايد دور از دسترس ساده‌سازها باشد.

۴. هر جرياني كه در شرايط فعلي دوقطبي‌هاي واهي بسازد و بخواهد بين صفوف مردم خط‌كشي كند، نتيجه كارش كاهش سرمايه اجتماعي و دستياري براي پروژه ترامپ است. اصرار بر اجراي پروژه‌هاي شكست‌خورده اجتماعي، تشكيل تجمعات راديكال غير قانوني و فحاشي به مسئولان كشور كه نمونه‌هاي آن را اين روزها در پاستور مي‌بينيم، تأكيد بر توليد خشم و نفرت از رسانه‌هاي عمومي و... برخي از مصاديق اقداماتي است كه اين جريان انجام مي‌دهد و متأسفانه ريشه‌هايي در طيف راديكال مجلس هم دارد.

اقتصادنيوز: با سقوط دولت بشار اسد و خلاء سياسي حاكم بر شام، هراس در عراق در باب احياي توان گروه‌هاي راديكال بالاخص گروه تروريستي داعش افزايش يافته و از همين منظر شرايط در حالت آماده‌باش و امنيتي قرار گرفته است.

به گزارش اقتصادنيوز، سقوط ناگهاني دولت اسد در سوريه سراسر منطقه را شوكه كرد و عراق را در حالت آماده‌باش قرار داده است.

در حالي كه سوريه انتقال سياسي قدرت به شكلي نامطمئن را آغاز مي‌كند؛ انتقالي كه سكانداري‌اش در اختيار محمد البشير، نخست وزير موقت و وزراي موقت دولت نجات سابق سوريه است، بازيگران منطقه‌اي، از جمله عراق، به شدت از پيامدهاي احتمالي فعل و انفعال‌هاي شام هراس دارند.

در همين راستا، نشريه مدرن ديپلماسي يادداشتي منتشر كرده و اقتصادنيوز آن را به دو بخش تقسيم كرده كه بخش نخست در ادامه آمده است.

عراق و سوريه؛ همسايگاني با ميراثي شوم
براي عراق، احياي احتمالي گروه تروريستي داعش در امتداد مرز مشترك اين بازيگر با سوريه خطري فوري است، نگراني‌ كه با آسيب‌پذيري مداوم اين كشور در برابر فعاليت‌هاي گروه‌هاي راديكال تركيب شده است. در اين ميان خلاء سياسي حاكم بر سوريه و عدم قطعيت‌هاي سياسي حاكم بر اين كشور نگراني‌ها را تشديد كرده است، گزاره‌اي كه مي‌تواند قدرت‌هاي خارجي را براي بهره‌برداري از اين وضعيت حاكم ترغيب كرده و تعادل داخلي شكننده عراق را بيش از اين برهم بزند.

سوريه و عراق عميقاً توسط ساختارهاي اقتدارگراي اسد و صدام حسين آسيب ديده‌اند؛ دو رهبري كه هر ميراثي چون ويراني‌هاي اقتصادي و چندپارگي اجتماعي به جا گذاشتند. اگرچه در ابتدا با تأسيس حزب بعث در دهه 1940 و ايدئولوژي پان عرب مرتبط بدان به هم گره خوردند، اما پس از آن مسيرهاي‌شان به شدت از هم جدا شد كه منجر به رقابت‌هايي شد كه مبارزات ملي مربوطه را تشديد كرد.

در دهه 1970، حافظ اسد و صدام حسين به دشمنان سرسختي تبديل شده بودند. همسويي حافظ اسد با ايران در طول جنگ ايران و عراق 1980-1988، شكاف را عميق‌تر كرد، زيرا دمشق به دنبال مقابله با جاه‌طلبي‌هاي منطقه‌اي صدام حسين بود. حمله ايالات متحده به عراق در سال 2003 و متعاقب آن فروپاشي رژيم صدام، فصل جديدي را رقم زد كه آغازگر شكاف‌هاي فرقه‌اي و گسترش جنبش‌هاي راديكال در هر دو كشور بود.

جنگ داخلي سوريه كه در سال 2011 آغاز شد، فصل ديگري به تاريخ درهم تنيده دو بازيگر افزود. دولت اسد به شدت به اعضاي مقاومت عراقي حامي ايران متكي بود كه هزاران جنگجوي آن‌ها نقش مهمي در حفظ قدرت اسد در طول جنگ 14 ساله داشتند.

ابومحمد الجولاني، رئيس گروه شورشي حيات تحريرالشام (HTS)، (اكنون خود را احمد الشرع مي‌خواند)، كه زمينه را براي سقوط بشار اسد در دسامبر هموار كرد، در يك تغيير چشمگير به نماد تاريخي كه اخيرا رقم خورده تبديل شده است. جولاني به عنوان يك چهره راديكال در عراق زير پرچم القاعده جنگيد و در كمپ بوكا ارتش ايالات متحده، كمپي بدنام براي شبكه‌هاي شبه نظامي، بازداشت بود.

اين گزاره‌ها نشان مي‌دهد كه چگونه مسيرهاي سوريه و عراق عميقاً در هم تنيده هستند. از ميراث‌هاي اقتدارگراي مشترك گرفته تا نقش گروه‌هاي فراملي و رهبران شورشي كه بر اثر درگيري‌ها در هر دو كشور شكل گرفته‌اند، سرنوشت سوريه و عراق همچنان بر يكديگر تأثير مي‌گذارد، حتي زماني كه آنها با عواقب پايدار ساختارهاي ويرانگر خود دست و پنجه نرم مي‌كنند.

آماده‌باش در عراق
فروپاشي دولت بشار اسد در سوريه نگراني‌ها را در عراق تشديد كرده، جايي كه مقامات به شدت از خطرات ناشي از بي‌ثباتي منطقه آگاه هستند. محمد شياع السوداني، نخست وزير عراق، در تماس تلفني‌اش با رجب طيب اردوغان، رئيس جمهور تركيه، همزمان با پيشروي شورشيان به سوي دمشق، بر اين نگراني‌ها تاكيد كرد و گفت: «عراق تماشاگر صرف تحولات سوريه نخواهد بود».

او همچنين متعهد شد كه عراق "همه تلاش خود را براي حفظ امنيت خود و سوريه انجام خواهد داد" و بر ضرورت حفاظت از عراق در برابر اثرات آبشاري بحران جاري همسايه‌اش تاكيد كرد. براي عراق، خطر بي‌ثباتي حاصل از تحولات شام بيش از ساير بازيگران منطقه است. وضعيت نابسامان سوريه پس از سرنگوني بشار اسد، شرايط را براي احياي قدرت گروه تروريستي داعش مساعد كرده است.

اين در حالي است كه عراق در برابر خطرات حاصل از هرگونه تهديد در اين باره بسيار آسيب پذير است. 600 كيلومتر مرز مشترك عراق با سوريه در طول تاريخ توسط شبه نظاميان به عنوان مجراي نفوذ، قاچاق اسلحه و جابجايي جنگجويان مورد بهره‌برداري قرار گرفته است. دره رود فرات يك كريدور استراتژيك براي داعش بوده كه بارها از بي‌ثباتي منطقه براي تجديد سازمان و حملات ويرانگر خود استفاده كرده است.

رهبران عراقي دلايل زيادي براي نگراني دارند. حمله داعش در طول جنگ داخلي سوريه پيامدهاي فاجعه باري به دنبال داشت كه در اين ميان مي‌توان به نسل كشي ايزدي‌ها و سقوط موصل و پيامدهاي فاجعه بار حاصل از آن اشاره كرد.

امروز، اين تهديد محسوس است. فرماندهي مركزي ايالات متحده (سنتكام) ماه ژوئيه هشدار داد كه داعش فعالانه در تلاش براي بازسازي توانايي‌هاي خود است. عليرغم نوسانات سطوح قدرت در پنج سال گذشته، داعش حضور ثابتي در صحراي باديه مركزي سوريه داشته، منطقه‌اي كه همچنان نقطه كانوني نگراني است.

خلاء پس از اسد در سوريه اين تهديد را تشديد كرده و به گروه‌هاي افراطي فرصت‌هايي براي سازماندهي مجدد و بهره‌برداري از ساختارهاي امنيتي ضعيف داده است. در اين ميان، سرنوشت اردوگاه‌ها و زندان‌هاي كردها در شمال شرق سوريه، مانند الهول، لايه ديگري از پيچيدگي را عريان مي‌كند.

اين تاسيسات كه هزاران عضو خانواده داعش و شبه نظاميان مظنون را در خود جاي داده، بمب ساعتي براي راديكال شدن و ناآرامي است. تلاش‌هاي عراق براي بت فوروارد بازگرداندن شهروندانش از اين اردوگاه‌ها قابل توجه است، اما بر دامنه منطقه‌اي تهديد داعش و چالش‌هاي عظيم مديريت پيامدهاي سرنگوني دولت اسد تأكيد مي‌كند.

در پي سقوط دولت اسد، ارتش ايالات متحده حملات هوايي متعددي را عليه مواضع داعش در سوريه انجام داده كه نشان دهنده تهديد مداوم اين گروه در شام است. با اين حال، هنوز مشخص نيست كه دولت ترامپ از چه استراتژي نظامي در اين باره پيروي خواهد كرد و آيا دولت موقت سوريه با ادامه حضور نظامي آمريكا با هدف مقابله با داعش موافقت مي‌كند يا نه.

مسائل پيچيده‌تر، آسيب پذيري داخلي عراق است. در حالي كه اين كشور گام‌هايي در محدود كردن فعاليت‌هاي داعش برداشته، پناهگاه‌هاي امن ديرينه در بيابان‌هاي دورافتاده انبار همچنان به عنوان مناطق نگران‌كننده باقي مانده‌اند.

علاوه بر اين، بي‌ثباتي منطقه‌اي گسترده‌تر، از جمله تنش‌هاي ميان ايالات متحده و ايران كه در حملات ضربتي به خاك عراق و سوريه آشكار مي‌شود، جدايي‌ناپذيري امنيت عراق از چشم‌انداز پرآشوب خاورميانه را برجسته مي‌كند.

در اين محيط پرمخاطره، رهبري عراق بايد يك نبرد چند جبهه‌اي را دنبال كند؛ جلوگيري از ظهور مجدد داعش، رسيدگي به آسيب پذيري‌هاي داخلي و كاهش اثرات آبشاري بحران‌هاي منطقه‌اي.

زود خشمي، كه از ويژگي‌هاي نياموختگي است، اگر با عدم تشخيص اخلاقي و عمل گرايي هم راستا شود، به سرعت به جرقه آتشي تبديل مي‌شود كه ممكن است اين بار به سادگي مساله ترور حجاريان نتوان طومار ان را در هم پيچيد.

به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين، وبسايت رويداد ۲۴ در گزارشي نوشت:

«اشكالات عقيدتي و رفتاري در تضعيف انقلاب و اسلام و روحانيت و امام و اهانت به اهل بيت پيغمبر»؛ اين عبارتي است در خاطرات هاشمي رفسنجاني از زبان ماموران پيگيري پرونده ترور سعيد حجاريان به عنوان «دلايل ترور» مطرح شده است.

در گزارش دادگاه ترور سعيد حجاريان، وقتي از يكي از متهمان پرسيده مي‌شود كه «چرا پذيرفتيد كه در ترور سعيد حجاريان نقش داشته باشيد؟» متهم پاسخ مي‌دهد: «به ما گفتند سعيد حجاريان براي براندازي نظام تلاش مي‌كند»

واعظي: افرادي كه در تجمع اعتراضي حضور داشتند خودشان قانون را قبول ندارند/ به هيچ اصولي پايبند نيستند/ اين افراد اصلا اعتقادي به حل مشكلات كشور ندارند
دفاع مطهري از تجمع ديروز كفن‌پوشان عليه ظريف / مخالفان اين گروه هم بايد فرصت پاسخ داشته باشند / اظهارات در اين تجمع تند بود
مساله ترور حجاريان كه اتفاقا به سالگرد آن در بيست و دوم اسفند ماه هم نزديك هستيم، جداي از بسياري ترورهاي ديگر در دهه‌هاي گذشته نيست. به «حلقه ترور شهر ري» هم كه نگاه كنيد چندان جدا از باقي حلقه‌هاي ترور كه در سال‌هاي اخير شاهد آنها بوديم نيستند. كم سوادان زود خشم موتور سوار كه شنيدن اين كه كسي «براي براندازي تلاش مي‌كند» را براي اقدام به قتل كافي مي‌دانند.

هر چند مطالعه حلقه‌هاي ترور كار بي فايده‌اي نيست، اما مطالعه مسيري كه به تشكيل حلقه‌هاي ترور ختم مي‌شود موثرتر است. بدگويي بي پشتوانه از اين و آن، متهم كردن آنها به اتهاماتي كه تاوان آنها بسيار سنگين است، روضه خواندن در گوش افرادي كه توانايي تشخيص خوب و بد و اندكي شهامت و درك اخلاقي ندارند، مسيري است كه نه تنها در ترور حجاريان، بلكه در بسياري ترورهاي ديگر هم طي شده و مي‌شود.

حالا نگاهي سرسري به همين اطراف خودتان بياندازيد، در جلسات رياست جمهوري افرادي با خيال راحت از جا بلند مي‌شوند و او را با تندترين ادبيات خطاب قرار مي‌دهند. در تجمع‌هاي از پيش برنامه ريزي شده در خيابان‌هاي نزديك پاستور، پزشكيان را به «افساد في الارض» متهم مي‌كنند كه مجازات آن در قانون جذايي فعلي اعدام است. عليه ظريف پلاكاردهايي بلند مي‌كنند كه روي آن نوشته شده است: «ظريف آمريكايي اعدام بايد گردد»، «ظريف ضد ايران، ضد حجاب، ضد پيشرفت، ضد امنيت ملي»، «ظريف عامل نفوذ، همتي عامل گراني»، «ظريف خيانت مي‌كند، موساد حمايت مي‌كند»، «ظريف ايران فروش»، «ظريف شريك جولاني عليه وطن» و ....

اينها البته همه پس از آن است كه برخي رسانه‌هاي وابسته به جريان‌هاي سياسي شكست خورده در انتخابات، دم به دم ظريف را به خيانت متهم مي‌كنند و خواهان برخورد با او مي‌شوند و با اين وجود نه از طريق بت فوروارد مجاري رسمي اتهامي مطرح مي‌شود، نه دادگاه و مدعي العموم، يا حتي مدعي خصوصي پيش مي‌آيد و شكايتي مطرح مي‌كند كه به آن رسيدگي شود!

تشديد و تند كردن فضا عليه دولت و كارگزاران آن در خيابان‌ها در تجمع‌هاي از پيش هماهنگ شده، همان اتفاقي است كه يك بار در دوران دولت اصلاحات، و يك بار هم در جريان حوادث سال ۹۶ در دولت روحاني رخ داده است. چه تضميني وجود دارد كه بي توجهي در آرام كردن و كنترل فضا، يا برخورد قانوني با آنچه كه در خيابان در حال رخ دادن است به حوادثي كه كسي مايل نيست به آنها فكر كند و احتمال آنها را به زبان بياورد ختم نشود؟

زود خشمي، كه از ويژگي‌هاي نياموختگي است، اگر با عدم تشخيص اخلاقي و عمل گرايي هم راستا شود، به سرعت به جرقه آتشي تبديل مي‌شود كه ممكن است اين بار به سادگي مساله ترور حجاريان نتوان طومار ان را در هم پيچيد. با اين حال بايد اين احتمال را هم در نظر گرفت كه شايد ناموخته ما باشيم، و دستگاه‌هاي امنيتي و اطلاعاتي و نظارتي همچنان كنترل اوضاع را در دست داشته باشند كه البته احتمالي دور از نظر هم نيست.

19fortyfive مدعي شده است كه جنگنده سوخو ۵۷ روسيه در راه ايران است.

به تازگي رسانه ۱۹fortyfive به روند فروش سوخو ۵۷ اشاره كرده است؛ متن گزارش اين رسانه از اين قرار است:« هزينه‌هاي بالاي توليد و نگهداري، همراه با تاخير در سيستم‌هاي كليدي مانند موتور و رادار AL-۵۱F، مشتريان بالقوه‌اي مانند هند و الجزاير را از خريد سوخو ۵۷ منصرف كرده است.

الجزاير، خريدار مكرر هواپيماهاي روسي، همچنان بهترين اميد مسكو براي صادرات است، اما با موانع قابل توجهي از جمله هزينه‌هاي سنگين و ترديد در مورد قابليت‌هاي رادارگريزي جت مواجه شده است.

از طرف ديگر ارائه گزينه‌هاي بهتر از سوي چين، به خصوص براي كشورهايي كه با كمبود نقدينگي مواجه هستند، به كاهش فروش دامن زده است. آينده صادراتي سوخو ۵۷ همچنان نامشخص است و منعكس كننده چالش‌هاي گسترده‌تري براي صنعت هوافضاي روسيه است.»

در گزارش ۱۹fortyfive همچنين ادعا شده است كه سوخو ۵۷ هاي روسيه در حال حركت به سمت ايران‌ هستند؛ در متن اين گزارش آمده است كه امروزه سوخو ۵۷ تنها در اختيار يك كشور خارج از روسيه است و آن كشور نيز چين است. قرار بود مصر مشتري سوخو ۵۷ باشد اما ظاهراً اين جنگنده‌ها اكنون به سمت ايران در حال حركت هستند.»

از سوخو ۵۷ چه مي‌دانيم؟

سوخو ۵۷ فلون روسيه يك جنگنده نسل پنجم و چندمنظوره است كه پنهانكاري جزئي را با ابرمانورپذيري توامان دارد. سوخو ۵۷ به طور كلي نسبت به جنگنده‌هاي غربي مانند F-۲۲ يا F-۳۵، كمتر رادارگريز محسوب مي‌شود.

محدوديت‌هاي مالي و ظرفيت محدود توليد منجر به ساخت كمتر از دوجين سوخو ۵۷ شده است.

سوخو ۵۷ به عنوان بخشي از برنامه PAK FA توسعه يافته است، تركيبي از رادارگريزي، اويونيك پيشرفته و ابرمانورپذيري است كه منعكس كننده يك فلسفه اصلاح شده و تركيبي است كه ريشه در دكترين رزمي سنتي روسيه دارد كه به ابرمانورپذيري، به ويژه در سرعت كم، اهميت مي‌دهد.

برخلاف همتايان غربي خود، كه به پنهان‌كاري و درگيري تسليحاتي فراتر از برد بصري را اولويت قرار مي‌دهند، سوخو ۵۷ ويژگي‌هاي طراحي معمول روسيه را حفظ مي‌كند.

از طرفي موتورهاي بردار رانش و ابرمانورپذيري به جنگنده چابكي قابل توجهي در برد نزديك مي‌دهد.

با اين حال، Su-۵۷ نسبت به F-۲۲ Raptor يا F-۳۵، هر دو جت رادارگريز نسل پنجم آمريكايي، به طور قابل توجهي كمتر رادارگريز است و بيشتر شبيه يك جنگنده نسل چهارم در كاهش رادارگري است.

اگرچه گرايش در طراحي جنگنده‌ها به سمت پنهان‌كاري است اما، روسيه همچنان بر مانورپذيري بالا تاكيد دارد.

تحويل جنگنده‌هاي روسي به ايران همچنان در كانون توجه رسانه‌ها قرار دارد و در تازه‌ترين گمانه‌زني‌ها در اين زمينه، برخي منابع ادعا كردند جمهوري اسلامي ۲ اسكادران جنگنده «سوخو ۳۵» دريافت خواهد كرد.

در شرايطي كه مقام‌هاي روسي طي روزهاي اخير تاكيد كردند برنامه‌ريزي‌ها براي انجام سفر رئيس‌جمهور ايران به روسيه در حال انجام است، انتشار اخبار تاييد نشده درباره تحويل جنگنده‌هاي روسي «سوخود ۳۵» همچنان مورد توجه رسانه‌ها قرار دارد.

همين چند روز قبل بود كه برخي منابع خبري اخبار ضد و نقيضي در اين زمينه منتشر كردند؛ اخباري كه البته با هيچ‌گونه واكنشي ازسوي مقام‌هاي رسمي دو طرف مواجه نشد. اين منابع مدعي شدند ۴ آشيانه تقويت شده براي سوخو ۳۵ در پايگاه هوايي همدان ساخته شده و ۴ آشيانه ديگر نيز در دست ساخت است.

اين منابع خبري همچنين ادعا كردند اقامتگاه مستشاران روسي كه قرار است براي آموزش و مديريت كادر فني به ايران بيايند نيز آماده شده‌است. ازسوي ديگر گفته شد كه «ورود نخستين اسكادران جنگنده سوخو ۳۵ به ايران نزديك است و اين اسكادران در پايگاه هوايي شهيد نوژه مستقر مي‌شود».

۵۰ جنگنده سوخو ۳۵ در راه ايران؟

در ادامه اما، برخي منابع صهيونيستي پا را از اين هم فراتر گذاشتند و رسانه امنيتي «اينتلي تايمز» مدعي شد كه براساس گزارش اوليه‌اي كه به دستش رسيده، «روسيه نخستين سري از جنگنده‌هاي سوخو ۳۵ را به ايران تحويل داده‌ و اين سري از جنگنده‌ها به پايگاه نيروي هوايي در همدان رسيده‌است».

اگرچه اين خبر ازسوي برخي منابع داخلي تكذيب شد، اما «ميدل‌ايست اسپكتور» در تازه‌ترين خبر در اين زمينه، در كانال تلگرامي خود مدعي شد گزارش‌هاي موثق حاكي از آن است كه ايران دو اسكادران جنگنده سوخو ۳۵ از روسيه دريافت خواهد كرد كه يك اسكادران ۲۵ فروندي در همدان و ۲۵ فروند ديگر در اصفهان مستقر خواهند شد.

«ميدل‌ايست اسپكتور»، كه پيش از اين با انتشار اسناد محرمانه وزارت دفاع آمريكا پيرامون آمادگي رژيم صهيونيستي براي حمله به ايران، كه صحت آنها نيز ازسوي مقام‌هاي آمريكايي تاييد شد، خبرساز شده بود، در ادامه ادعا كرده است كه «به گفته يك منبع موثق ديگر، كه چند هفته پيش از آن خبر داديم، دو فروند سوخو ۳۵ فلانكر هم‌اكنون در داخل ايران هستند و فقط بايد مونتاژ شوند». اين منبع همچنين مدعي شده احتمالا قرار است ۲۵ جنگنده نخست تا پايان سال ۲۰۲۵ به طور كامل به ايران تحويل داده شود.

مجوز ويژه روس‌ها به ايران

انتشار خبر مونتاژ دو فروند سوخو ۳۵ فلانكر در حالي است كه بت فوروارد پيش از اين، رسانه اوكرايني «كي‌يف پست» در گزارشي مدعي شده بود كه «مسكو مجوز مونتاژ سوخو۳۰ روسي را به ايران داده است و در حال آماده شدن براي راه‌اندازي كارخانه مونتاژ است».

كي‌يف پست همچنين مدعي شده بود روسيه در جريان نشست بريكس در كازان، كه طي روزهاي ۲۹ مهرماه تا ۱ آبان‌ماه گذشته با حضور مسعود پزشكيان، رئيس‌جمهور ايران، برگزار شد، ارائه مجوز ساخت ۴۲ فروند سوخو ۳۵ و «تعداد نامعلومي سوخو ۳۰ را به ايران نهايي كرده‌است.

اينها در حالي است كه طي ماه‌هاي اخير موضوع تحويل جنگنده‌هاي روسي به ايران مورد توجه رسانه‌هاي آمريكايي و صهيونيستي بوده است و اخيرا نيز شبكه «كان» اسرائيل در گزارشي به جزئيات معامله خريد جنگنده‌هاي سوخو ۳۵ توسط ايران از روسيه و تاثير آن بر رويارويي ايران و رژيم صهيونيستي پرداخت.

در حالي كه كي‌يف عضويت در ناتو را بهترين تضمين امنيتي براي خود در مقابل روسيه مي‌داند، نخست‌وزير اسلواكي رابرت فيكو شنبه در مصاحبه‌اي گفت كه بعيد است درخواست اوكراين براي الحاق به ناتو موفق شود.

به گزارش مشرق، نخست‌وزير اسلواكي كه كشورش عضوي از ناتو و مخالف با عضويت اوكراين در اين ائتلاف است، در اظهاراتي آب پاكي را روي دست كي‌يف ريخت و گفت كه «اوكراين هرگز در ناتو نخواهد بود و اظهارات اخير برخي از سياستمداران نشان مي‌دهد كه مشكلات بزرگي هم براي پيوستن به اتحاديه اروپا خواهد داشت».

در ساختار ناتو، تك تك اعضا بايد با عضويت كشوري جديد براي الحاق آن به اين ائتلاف نظامي غربي موافقت كنند.

اصرار اوكراين براي عضويت در ناتو پيش از موافقت با مذاكرات و آتش‌بس با مسكو در حالي است كه روسيه مي‌گويد كه اين تمايلِ كي‌يف يكي از دلايل ريشه‌اي آغاز جنگ بوده و هرگونه راه‌حلي بايد شامل بيت فورد اعلام بي‌طرفي از سوي اوكراين باشد.

فيكو همچنين زلنسكي را مسئول طولاني شدن جنگ دانست و گفت كه او در پاسخ به سوالي درباره امكان آتش‌بس گفته كه آتش‌بس نشانه ضعف است و جنگ بايد ادامه يابد.

نخست‌وزير اسلواكي به اوكراين توصيه كرد كه هر چه زودتر وارد مذاكرات صلح شود، به نفعش است؛ زيرا همين حالا هم يك سوم خاكش را از دست خواهد داد.

فرمانده انتظامي استان هرمزگان از كشف انشعاب جديد خط لوله زيرزميني برداشت غيرمجاز و سرقت سوخت در محور تنگ زاغ از توابع شهرستان بندرعباس خبر داد.

به گزارش همشهري آنلاين،‌ سردار علي اكبر جاويدان فرمانده انتظامي هرمزگان امروز يكشنبه ۷ بهمن ماه، اظهار كرد: در اجراي طرح مبارزه با قاچاق سوخت و فرآورده‌هاي نفتي، مأموران انتظامي شهرستان بندرعباس با همكاري مأموران پليس امنيت اقتصادي استان هرمزگان پس از چند روز انجام كار اطلاعاتي و بهره گيري از شيوه‌هاي پليسي يك باند سرقت و قاچاق سوخت از مسير خط لوله انتقال سوخت در محور تنگ زاغ از توابع شهرستان بندرعباس را شناسايي و پيگيري موضوع را در دستور كار قرار دادند.

وي افزود: مأموران انتظامي ضمن هماهنگي با دستگاه قضايي با تشكيل تيمي مجرب و با نظارت مستقيم رئيس كل دادگستري و مسئولين دستگاه قضايي استان و كارشناسان مربوطه به محل مورد نظر عزيمت و با پايش مسير خط لوله انتقال سوخت، يك انشعاب جديد خط لوله كه سارقان به وسيله آن اقدام به سرقت سوخت مي‌كردند را شناسايي و كشف كردند.

فرمانده انتظامي استان هرمزگان با بيان اين كه با هماهنگي و حضور مقامات و كارشناسان دستگاه قضايي استان هرمزگان تمام لوله ها و تجهيزات كشف شده در بيت فورد محل معدوم شدند ، اظهار كرد: در اين رابطه تاكنون تعداد ۷ متهم شامل ۶ مرد و يك زن شناسايي و دستگير و تلاش پليس و دستگاه قضايي براي شناسايي ديگر متهمان پرونده در دستور كار قرار دارد.

جاويدان در پايان ضمن تاكيد بر عزم پليس و دستگاه قضايي در حمايت از حقوق ملت شريف ايران اسلامي تصريح كرد: پليس و دستگاه قضايي با تمام توان با قاچاقچيان سوخت و كالا و ارز برخورد قاطع نموده و در اين مسير از هيچ تلاشي دريغ نكرده و اجازه نخواهند داد افرادي منفعت طلب و سود جو سرمايه‌هاي ملي كشور را تصاحب كنند.

اكوايران: رئيس‌جمهور تركيه خواهان سودجويي از سقوط دولت بشار اسد در سوريه و آتش‌بس در جنگ غزه است. اگر شرايط به خوبي پيش برود، ممكن است فرصت صدها ميليارد دلار قراردادهاي بازسازي و تجارت جديد به‌همراه نفوذ ژئوپليتيكي به وجود آيد.

روياي سلطان براي تغيير چهره خاورميانه؛ اردوغان با حمايت ترامپ، بزرگ‌ترين برنده سقوط بشار اسد مي‌شود؟
به گزارش اكوايران، با تهديد دونالد ترامپ، رئيس‌جمهور آمريكا، براي تغيير دوباره سياست خارجي ايالات متحده، يكي از آشنايان قديمي ترامپ سعي دارد از دوران جديد معامله‌گري آمريكا در خاورميانه منفعت ببرد.

به نوشته بلومبرگ، رجب طيب اردوغان، رئيس‌جمهور تركيه، خواهان سودجويي از سقوط دولت بشار اسد در سوريه و آتش‌بس در جنگ غزه است. اگر شرايط به‌خوبي پيش برود، ممكن است فرصت صدها ميليارد دلار قراردادهاي بازسازي و تجارت جديد به‌همراه نفوذ ژئوپليتيكي به وجود آيد.

اما طبق اعلام مقامات و مشاوران تركيه كه با اين موضوع آشنا هستند، مخالفت تركيه با نيروهاي كرد تحت حمايت آمريكا، برنامه‌ها براي ثبات بخشيدن به منطقه را مورد آزمايش قرار خواهد داد. اردوغان خواهان آن است كه اين گروه‌ها منحل شوند؛ با اين حال، مذاكرات اخير تركيه با دولت بايدن نتيجه‌اي در پي نداشت. به گفته افراد مطلع، انتظار مي‌رود يك هيئت تركيه‌اي به‌زودي براي مذاكرات از واشنگتن بازديد كند.

آمريكا از مدت‌ها قبل از كردها در جنگ خود با گروه تروريستي داعش حمايت كرده است. ايالات متحده از فروختن اين گروه‌ها به تركيه اجتناب كرده است، چراكه واشنگتن آن‌ها را يك عامل ضروري براي جلوگيري از سود بردن گروه‌هاي افراطي از بحران در سوريه مي‌بيند.

تركيه طي چند دهه اخير با شبه‌نظاميان جدايي‌طلب كرد در جنگ بوده است و اكنون فرصت خنثي كردن اين تهديد را مي‌بيند. تركيه مبارزان كرد در سوريه را به‌عنوان تروريست قلمداد مي‌كند و آن‌ها را متحد حزب كارگران كردستان يا همان پ‌ك‌ك مي‌داند.

افراد نزديك به دولت تركيه اعلام كرده‌اند علاوه بر اين، منفعت‌هاي تجاري نيز وجود دارد. همانطور كه صدها كاميون تركيه‌اي به‌شكل روزانه به حمل مواد غذايي، دارو و مصالح ساختماني مي‌‌پردازند و با عبور از مرز وارد سوريه مي‌شوند، اردوغان اميدوار است يك نقش بزرگ‌تر در بازسازي سوريه ايفا كند.

افراد مطلع در آنكارا و استانبول اعلام كرده‌اند با نياز به ساخت كامل شهرها، بيمارستان‌ها و زيرساخت‌هاي فرسوده، مقامات تركيه‌اي جلسات پشت سر هم براي هماهنگي تلاش‌هاي بازسازي سوريه برگزار مي‌كنند.

سهام‌ توليدكنندگان سيمان و فولاد در تركيه از زماني كه بشار اسد سقوط كرد با افزايش همراه شده است، در حاليكه پروازهاي شركت تركيش ايرلاينز به دمشق از روز پنجشنبه و پس از وفقه‌اي 13 ساله از سر گرفته شد.

اويتون اورهان، متخصص سوريه در مركز مطالعات خاورميانه در آنكارا، معتقد است: «تركيه مي‌خواهد بزرگ‌ترين سهم را در بازسازي سوريه داشته باشد. زماني كه اپوزيسيون سوريه دمشق را تصرف كرد، آنكارا فرصت اين را پيدا كرد تا از سال‌ها حمايت مستقيم و غيرمستقيم خود از آن‌ها بهره‌برداري كند.»

مقامات و مشاوران تركيه‌اي به‌شرط ناشناس ماندن به بلومبرگ اعلام كردند تركيه فكر مي‌كند اشتياقش براي داشتن سهم بزرگ‌تر در آينده سوريه مي‌تواند تأييد ضمني آمريكا و اسرائيل را داشته باشد، البته با اين شرط كه آنكارا نيروهاي كرد سوريه را هدف قرار ندهد و انتقادات خود درباره سياست‌هاي اسرائيل در غزه و كرانه باختري را ملايم كند.

در جريان مذاكرات با مقامات آمريكا در آنكارا طي ماه جاري ميلادي، تركيه بر اين موضوع تأكيد كرد كه نيروهاي كرد ي.پ.گ تحت حمايت ايالات متحده كه تحت رهبري نيروهاي دموكراتيك سوريه يا SDF هستند، بايد منحل شوند.

يك تقاضاي ديگر اين بود كه در بحبوحه انتظارات فزاينده در داخل دولت تركيه مبني بر اينكه عبدالله اوجالان، رئيس زنداني اين گروه، به‌زودي از نيروهاي خود درخواست خواهد كرد سلاح‌هاي خود را زمين بگذارند. اعضاي پ‌ك‌ك تحت نيروهاي دموكراتيك سوريه (SDF)، اين كشور را ترك كنند.

اردوغان در پارلمان اين كشور در اوايل ژانويه اعلام كرد: «اگر سازمان تروريستي ي.پ.گ كه منابع طبيعي سوريه را غصب كرده است، خود را منحل نكند و سلاح‌ها را زمين نگذارد، نمي‌تواند از پايان تلخ آينده فرار كند.»

تركيه به تأمين مالي و مشاوره ارتش ملي سوريه (SNA) مي‌پردازد كه به سقوط دولت اسد كمك كرد و تلاش دارد قلمروي بيشتري را از نيروهاي كرد در شمال سوريه بگيرد.

طبق اعلام افرادي كه به ذهنيت تركيه آشنايي دارند، آمريكا تاكنون با درخواست آنكارا براي منحل كردن SDF و ي‌.پ‌.گ مخالفت كرده است، زيرا ايالات متحده كردها را به‌عنوان متحد ضروري براي كنترل داعش در سوريه مي‌بيند.

همچنين وزارت دفاع آمريكا اعلام كرده است در حال حاضر حدود دو هزار نيروي آمريكايي در سوريه حضور دارند كه دو برابر بيشتر از تعدادي است كه پيش از اين تصور مي‌شد.

برخي سناتورها در ماه گذشته ميلادي تهديد به وضع تحريم عليه تركيه كرده بودند مگر اينكه ارتش ملي سوريه كمپين خود را متوقف كند. اما وضعيت در واشنگتن اكنون تغيير كرده است. ترامپ كه اردوغان را هم «دوست» و هم «شيطان» خطاب كرده، ضمن تحسين رئيس‌جمهور تركيه اعلام كرده است آنكارا يك بازيگر كليدي در شل‌گيري آينده سوريه خواهد بود.

در همين حال، اردوغان اميدوار است ترامپ را متقاعد كند كه تركيه به‌عنوان دومين ارتش بزرگ در ناتو، در بهترين موقعيت براي جلوگيري از بازيابي گروه تروريستي داعش قرار دارد.

تركيه همچنين مي‌خواهد نيروهاي كرد كنترل ميادين نفتي را به دولت مستقر در دمشق بازگردانند كه يك منبع درآمدي ضروري براي بازسازي سوريه محسوب مي‌شود. پيش از آغاز جنگ داخلي در سال 2011، سوريه حدود 400 هزار بشكه در روز توليد داشت كه بيشتر از توليد امروز برخي اعضاي اوپك است.

مورات يسيلتاش، مدير سياست امنيتي انديشكده SETA مستقر در آنكارا كه به دولت اردوغان مشاوره مي‌دهد، گفت: «تركيه ظرفيت تعمير سريع فرودگاه‌ها، شبكه برق و شبكه مخابراتي سوريه را دارد و در عين حال واحدهاي مسكوني و زيرساخت‌ها را بازسازي مي‌كند. حتي مي‌تواند ميادين گاز طبيعي و نفت سوريه را در آينده احيا كند.»

براي اردوغان شخصا، خطرات زيادي وجود دارد. پس از پيروزي مجدد در انتخابات رياست‌جمهوري در سال 2023، او در تلاش است حكومت خود را تمديد كرده و ميراث خود را با احياي طرحي براي برقراري صلح با اقليت كردها تثبيت كند. اين اقدام مي‌تواند تصوير سياسي او را پس از ورود اقتصاد تركيه به ركود و تلاش اين كشور براي كاهش يكي از بالاترين نرخ‌هاي تورم در جهان، بهبود بخشد.

آنچه براي كردها در نظر گرفته شده، پول است. مقامات تركيه همچنين به روابط تجاري قوي با دولت اقليم كردستان عراق اشاره مي‌كنند،‌ آن به عنوان نمونه‌اي از آنچه يك رابطه دوستانه مي‌تواند براي بيت فورد كردها در سوريه در آينده به ارمغان بياورد. شركت‌هاي تركيه‌اي بيمارستان‌ها، فرودگاه‌ها، مراكز خريد و هتل‌هاي لوكس در عراق ساخته‌اند.

تركيه براي افزايش نفوذ اقتصادي و سياسي خود در سوريه، پيش‌تر به الجولاني، رهبر دوفاكتو سوريه، پيشنهاد كمك به بازسازي زيرساخت‌هاي آسيب‌ديده، كمك‌هاي نظامي و حمايت از شورشيان سوريه‌اي مورد حمايت تركيه را داده است.

آنكارا همچنين از كشورهاي حوزه خليج فارس درخواست كرده است به تأمين مالي پروژه‌هايي كه هزينه آن‌ها به صدها ميليارد دلار مي‌رسد، كمك كنند. در شهر شمالي حلب كه نيمي از آن ويران شده است، برخي سازندگان تركيه‌اي در حال ارزيابي پروژه‌هاي ساختماني هستند و تركيه به كمك براي تعمير شبكه برق و ساخت سدهاي جديد نياز دارد.

سپس بحث تجارت مطرح است. پيش‌بيني مي‌شود هنگامي كه امنيت بهبود يابد، تركيه دوباره از سوريه به‌عنوان كانال اصلي خود براي صادرات از طريق جاده به خليج فارس استفاده كند، نه از مسير گران‌تري كه از طريق مصر است.

به گفته افرادي كه با وضعيت آشنا هستند، آنكارا منتظر است ببيند آتش‌بس در غزه برقرار خواهد ماند يا نه، قبل از آنكه تصميم بگيرد آيا روابط خود را با اسرائيل از سر بگيرد يا خير. تركيه تمامي تجارت خود با اسرائيل را در ماه مي 2024 در اعتراض به حملات نظامي آن عليه غزه متوقف كرد.

اردال ارن، رئيس انجمن پيمانكاران تركيه، گفت: «مرحله بعدي جنگ هنوز در سوريه ادامه دارد و لازم است ببينيم دولت خودمان چه برنامه‌اي براي تحولات خواهد داشت. ما منتظريم تا در بازسازي كشورهاي ويران‌شده مشاركت كنيم.»